Zo mijn vakantie zit er weer op. Fijn ook dat het nu mooi weer word. Het is jullie,die nu vakantie krijgen, van harte gegund. Ik heb het heerlijk gehad. Wel gewoon thuis maar heb mij geen dag verveeld of valt een hele serie afkijken op netflix onder verveling? Want dan heb ik mij echt maximaal verveeld. Ook heb ik tijd doorgebracht met mijn cookies. De kleine wezentjes die mij tante mogen noemen. Ze zijn al een paar jaar op deze wereld maar ik kan mij nog elke keer verbazen hoe ontzettend verliefd ik op deze kinderen ben. Alle zorgen verdwijnen zodra ik in hun aura mag hangen.

Zo kwam het dat mijn broertje op een vrijdagmorgen op een nog best vroeg tijdstip voor vakantiegangers een appje stuurde of ik zin had in een ontbijtje. Waarop hij 5 minuten later die blije bubbel uit elkaar prikte door te melden dat hij vergeten was dat er een pakketje kwam en hij dus niet weg kon. Kijk, als het om eten gaat moet je dat soort dingen niet bij mij doen. Daar word ik heel verdrietig van. Dus ik stelde voor om mijn hele lichaam uit het bed te werpen en dan zijn kant op te komen. We kwamen beide tot de conclusie dat dat wel een goed idee was. Dus een uurtje later stond ik bij hem in de tuin met een ontbijt die alle gezondheidsgrenzen overschreed. Nadat we met een bakje koffie de hele bombarie achterover gedrukt hadden stelde hij voor dat het ook wel gezellig was als ik gewoon de hele dag zou blijven.

Ik wil hier graag even iets uitleggen over een bepaald karaktertrekje die bij ons in het gezin nogal aanwezig is. Namelijk dat als het gezellig is er geen einde hoeft te zijn. Dus zo kan een kopje koffie bijna eindigen in een samenwoon project omdat het zo gezellig is dat we niet willen dat het stopt. Ik had dat als klein meisje al. Eerst waren er mijn verjaardagsfeestjes die een middag duurde met zakdoekjes leggen en patat eten. Maar al vrij snel moest het groter en vooral langer dus moest de hele bende blijven slapen. Als mijn ouders de rem er niet op hadden gehad woonde ik mijn hele basisschooltijd met de hele klas in de woonkamer van mijn ouders. Zo knus dat het nooit hoeft te stoppen. Traktaties op school was net zo’n ding. Van een zakje chips of snoepketting ging het naar ; Mam zou jij voor de pauze van half 11 alsjeblieft frikandellen willen bakken want die wil ik trakteren. De moedermaffia bestond toen nog niet echt dus zo kwam het dat mijn moeder om half 11 met een piramide aan frikandellen op school kwam.

Dus op die vrijdagochtend stapte ik met mijn broertje op de fiets om het kleinste cookie van de peuterspeelzaal te halen om vervolgens zijn zus van de basisschool te plukken. Aangezien het weer niet zo meewerkte leek het ons een uitstekend idee de middag door te brengen op een plek waar kinderen zich totaal kunnen uitleven. Schoonzus had zich ondertussen ook bij ons groepje gevoegd dus het was helemaal knus. En zo geschiede dat we met een klein autoritje terecht kwamen op de plaats van bestemming. We waren overduidelijk niet de enige die bedacht hadden dat dit een goed idee was want er waren nog hele volksstammen aanwezig die hun DNA plus vriendjes en vriendinnetjes hadden meegenomen. Het geluid dat geproduceerd werd kwam zo hard binnen dat mijn hele karakter vacuüm getrokken werd. Misschien is het een tip om in zulke etablissementen bij de ingang een stukje tape te geven zodat de begeleiders die over de mond van de losgeslagen hulkjes kunnen plakken. Dat zal heus Kamervragen opleveren en de moedermaffia zal daar vast ook niet lekker op gaan maar niemand kan ontkennen dat het wel een bepaalde rust met zich meebrengt.

Uiteindelijk bij thuiskomst nog patat met frikandellen, kroketten en kaassoufle’s gegeten en daarna heb ik toch echt zelf de knoop doorgehakt en mezelf naar huis gestuurd want anders was ik daar waarschijnlijk tot op heden nog steeds. De andere kant is ook dat ik bij thuiskomst de stilte om me heen voel trekken die soms best wel benauwend is. En niemand heeft standaard 200 kinderen om zich heen. Maar de gezelligheid van mijn 2 liefjes en de knusheid van het gezin dat mijn broertje en schoonzusje hebben gecreëerd samen is heerlijk om af en toe even in te marineren.