Schrijven in corona tijd is super saai want er gebeurd te weinig. Dat krijg je nou eenmaal als je gevraagd word je sociale kring zo klein mogelijk te houden. En ik wil deze blog nou eenmaal niet gebruiken voor mijn mening over maatschappelijke zaken. Daar staan de rest van alle social media al vol mee. Wat ik wel graag met jullie wil delen is dat ik er de afgelopen tijd achter ben gekomen dat ik niet meer zo sterke vrouw ben, naar mijn gevoel, als dat ik was. Ik merk dat ik steeds liever de vrede wil bewaren dan dat ik opkom voor wat ik belangrijk vind in mijn persoonlijke leven.

Tegen vrienden gebruik ik vaak de zin; Ik heb ze voor minder op de taxi gezet! Maar is dat nog wel zo? Misschien heb ik dat gedaan omdat ik toen meer luisterde naar wat ik wilde. Waarom voelt het voor mij alsof ik sinds een aantal jaar net iets teveel settel voor datgene wat dan maar in de buurt komt van wat geluk voor mij betekent? Of de hoop dat het met de tijd mij dat geluk gaat brengen wat ik vind dat ik verdien in het leven. Ik ga absoluut over mijn grenzen voor een ander en sluit mijzelf totaal af voor wat ik belangrijk vind.

Daarbij heb ik het tot een kunst verheven om te kunnen doen alsof alle goed is. Ik denk overigens dat echt heel veel vrouwen dit tot in de puntjes kunnen acteren. Zelfs zo goed dat we er oprecht onze tanden bloot bij kunnen lachen. Op de vraag; is er iets? Nou dan gaan de toneelgordijnen open en kan de voorstelling beginnen. Ja natuurlijk gaat het goed. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest ook. Lachen….een mooie buiging en de tranen bewaar ik wel voor onder de douche. Misschien heb ik mijn geschreeuw en boosheid wel opgemaakt door de jaren heen. Heb ik er simpelweg de energie er niet meer voor.

Ik snap heel goed dat dit klinkt alsof ik echt diep ongelukkig ben. Dat is niet zo. Gelukkig kan ik zeggen dat ik enorm veel lieve mensen in mijn omgeving heb die mij goed kennen. Het is soms alleen dat gevoel dat ik geen controle heb over wat ik wil. Waar ik naartoe wil en vooral in hoeveel tijdsbestek dat ik wil dat dat gaat gebeuren. Sommige dingen mogen sneller omdat ik weet dat dat mijn geluk zal bevorderen en sommige dingen geef je tijd om te kijken of het uiteindelijk mijn geluk zal bevorderen. En soms wil ik schreeuwen naar de lucht omdat het dan voelt alsof de tijd aan de haal gaat met mij.