Dat er een groot verschil zit tussen feedback en kritiek is overduidelijk niet bij iedereen binnengekomen. Zeker met deze hete dagen zie je de zuurpruimen steeds meer naar voren treden om de mensen, die ondanks de warmte, de sfeer proberen leuk te houden telkens een klein tikje de zure regen in willen duwen. Laten we beginnen bij het feit dat je als individu altijd, elke seconde van de dag de keuze hebt om vriendelijk te zijn of gewoon stil te blijven. Voor de goede vrede want ik denk dat zowel grote als kleine ongeregeldheden ten alle tijden begonnen zijn door iemand met een zuur karakter. De zure ziet dan een zoete en denkt mmm nee dat hoort niet. Dat is veel teveel gezelligheid dus dat mag wel wat minder. Dat is dan tenminste hoe ik dat zie. Ik ben zelf ook niet altijd het zonnestraaltje maar ik doe wel mijn best de sfeer erin te houden. En je kan je altijd uitspreken over iemand waar het niet zo mee klikt uiteraard, dat is heel menselijk. Maar om nou alle levenslust uit de positiviteit te meppen vind ik dan wat ver gaan.

Dus leg mij even uit hoe dit werkt alsjeblieft. Je bent van nature een persoon die graag mensen wijst op hun tekortkomingen, andere gewoontes, andere normen en waarden of wat je ook maar kan bedenken. En in plaats van ervoor te kiezen daar een open gesprek over te voeren om misschien iets te kunnen leren van elkaar maak je de keuze om daar dan keihard kritiek op te hebben? Is dat hoe het werk? Of ben je dan een persoon die vind dat jij dan van het leven dat het allerbeste doet en de rest niet? Of haal jij dan plezier uit het feit dat je dan naar iemand kan kijken met een positieve open blik die langzaam veranderd in een donkere blik zonder glimlach? Zijn er mensen die genot halen uit het verpesten van andermans gezellige vibe? Je word s’morgens wakker en denkt nou dat zonnetje schijnt wel heel vrolijk en ik ga daar iets aan doen.

Nu wil ik best meehelpen aan iemand zijn genot zo nu en dan maar alleen als ik er zelf ook plezier uit haal graag. En als je in de put zit haal ik je daar met liefde weer uit. Iedereen heeft periodes van duisternis in zijn of haar leven en daar is alle begrip voor. Diegene kunnen allemaal op mijn steun rekenen want ik weet als geen ander hoe dat voelt. Maar als jou karakter bestaat uit andere mensen de put in duwen voor je eigen plezier dan moet je echt even reflecteren op jezelf. We moeten het hier een beetje zien te rooien met zijn allen. Er is al zoveel gedoe in de wereld laten we op zijn minst de wereld direct om ons heen een beetje positief houden. Met positieve woorden bereik je zoveel meer dan iemand telkens weer opnieuw af te breken op wat er mis zou zijn. Alsof je de wijsheid in pacht hebt.

Misschien moeten we dan de azijnzeikers van deze maatschappij eens per jaar een festivaldag geven. Dan komen ze daar bij elkaar en kunnen ze de hele dag kritiek leveren op elkaar. Duistere en vooral emotionele muziek draaien met voedsel als zuurkool en augurken. Kunnen ze opladen voor het hele jaar en dan zijn de mensen die er wel echt iets van willen maken niet gelijk ontmoedigt. Laten we elkaar nou eens proberen in de waarde te laten. En als je echt niks positiefs kan bedenken hou dan gewoon je mond en schrijf thuis in je dagboek.