Sinds een aantal maanden behoor ik tot de vrijgezellenclub van midden dertigers. Therapie is afgerond maar volgens mijn therapeut mag mijn boosheid er nog best zijn, dat is normaal. Dus ik kan bij deze nog geen veiligheid geven dat ik Teleurstelling niet meer naar zijn schepper wil meppen als ik hem tegenkom. Maar ik heb zo’n vermoeden dat ook niemand daar een probleem mee heeft. Los van dat gaat het met mij beter dan ooit. Het is helemaal zo slecht nog niet tussen het vrijgezelle volk. Moet ik wel vermelden dat ik met open armen ontvangen ben, heb er zelfs een bosje bloemen voor mogen ontvangen. Dit is misschien ook een goed moment om eens na te denken over mijzelf in een traditionele relatie. De vrijheid die ik nu heb voelt als een hele grote diepe zucht. Een opluchting. Maar dat kan ook komen door degene waarmee ik dacht een relatie te hebben. Dat onbewust ik van al zijn schande afwist maar ik toch ervoor wilde vechten. Maar iedereen weet dat je niet aan een dood paard kan trekken. Een narcistisch paard in dit geval. Zijn dat niet de gevaarlijkste?

Ik kan wel oprecht zeggen dat ik echt gelukkiger ben. Ik heb geen afscheid hoeven nemen van mensen, ik ben niks kwijtgeraakt. Het enige wat ik gedaan heb is het afval opgeruimd. Er is daardoor ruimte ontstaan voor nieuwe interessante ontmoetingen en voor oude bekende. De tijd van spelletjes is voorbij, mijn leeftijd brengt het geluk mee dat ik heb geleerd duidelijk te zijn. Grenzen aan te geven en niet om dingen heen te draaien. Op die manier zorg ik voor mijzelf in wat ik nodig heb in het leven. Ik heb als vrijgezel net zoveel recht op intimiteit als mensen in een relatie. Ik ben echt doodmoe van dat plaatje wat iedereen schept dat als je alleen bent je dan ook je recht op welke vorm van intimiteit dan ook moet opgeven. Absoluut niet!! Ben ik dan een losbandige vrouw? Raar toch dat in 2021 de vrouw nog steeds als slet bestempeld word en de man een high five krijgt. Maar als alle vrijgezelle dames zichzelf zouden opgeven voor een haakclubje en 3000 katten zouden nemen zou geen vrijgezelle man meer high fives krijgen. Dan zou geen vrijgezelle dame meer daten, afspreken of haar koelkast vullen met na 10 uur s’avonds afspraakjes. Klinkt saai toch? Voor mij wel in ieder geval. En met mijn wisselende diensten heb ik ook geen tijd voor een haakclubje. En katten vind ik ook het leukst als die bij anderen wonen.

Wat ik ben gaan beseffen is dat ik mijn tijd anders moet gaan gebruiken. Dit is mijn leven en die leef ik voor niemand anders op deze aardbol dan voor mijzelf. De afgelopen 2,5 jaar heb ik geleefd voor iemand die mijn leven helemaal niet belangrijk vond. Die mijn kostbare tijd maximaal gebruikt heeft voor zijn eigen genot en plezier. En zo zijn er veel mensen die elkaar op die manier gebruiken. Het is zo’n grote zonde want je loopt er zoveel mooie dingen door mis. Er zijn nu in die korte tijd al zoveel mooie deuren open gegaan die anders dicht gebleven waren. Kansen voor mij die ik anders nooit had gegrepen. Meer ontwikkeling voor zowel privé als op mijn werk. En ik zeg niet dat zulke dingen niet kunnen gebeuren als je in een relatie zit. Als je samen bent met iemand die jou de wereld gunt en andersom dan zal er nooit iets misgelopen worden. Maar als je ook maar het gevoel krijgt voor 2 personen te leven dan trek die jurk onder je oksels en ren zo hard je kan! Dit leven, deze dag, het komt niet meer terug. Gisteren blijft gisteren, die keert niet volgende week terug om het nog eens over te doen. Ik neem elke dag met de volle 100% en probeer alles eruit te halen. Wees goed voor de mensen om je heen. Verspreid je liefde voor de mensen die dat verdienen en nodig hebben. En zorg er vooral voor dat spijt niet langer in je woordenboek voorkomt omdat alles wat je doet in het leven overwogen is en uit liefde komt.