Nadat mijn relatie voorbij was en ik weer toe was aan contact leggen met het andere geslacht haalde ik een bepaalde vleeskeuring app maar weer eens terug op mijn telefoon. En ware het niet dat ik daar nou een onwijs leuke man leerde kennen. De communicatie was open en aangezien ik een tikkeltje extra kan zijn was het prettig te merken dat hij daar heel rustig onder bleef. Al met al een halve zomer telefonisch contact gehouden omdat hij vanwege een familie/vakantie in Amerika zat. Het was zo serieus dat we zelfs afgesproken hadden geen buitensporige activiteiten uit te voeren, waar ik mij uiteraard helemaal aan gehouden heb. Niks geen koelkastmannen of andere koelwaren. Op het moment dat hij terug was in ons kikkerlandje spraken we af voor de eerste date. En dat was helemaal geweldig, de klik was enorm en onze hele date bestond uit bloemetjes, bijtjes en wereldvrede. Nu wil ik niet de negatieve bitch uithangen maar zoals ze in de serie “sex and the city” destijds al zeiden, als het te mooi is om waar te zijn dan is het waarschijnlijk ook zo. En 1 keer raden, niet lang daarna ging de roze luchtballon de daling alweer inzetten. Dat is allemaal niet zo’n probleem want ik was niet emotioneel aan hem gaan hangen. Dat soort dingen leer je trouwens wel af als je jezelf al een aantal keer hysterisch huilend op de grond hebt gevonden en de persoon er met je hart vandoor was gegaan. Maar ik ga hier uitleggen wat mij enorm stoorde aan de reden dat dit dus niet gaat werken.

Meneer luchtballon vertelde mij dat het allemaal helemaal knus was maar volgend jaar opnieuw ging studeren. In Amerika, nu had ik nog de hoop dat het die in Limburg was maar toen hij over vliegreis en tijdsverschil begon vervloog dat idee ook gelijk. En toch ondanks dat hij die keuze had gemaakt voor zichzelf wilde hij evengoed ook doorgaan met mij. En dat is precies waar de belediging begon. Hoezo denkt hij dat ik wel even 3 jaar ga zitten wachten tot meneer luchtballon klaar is met zijn opbouwende carrière? Hij heeft overduidelijk niet nagedacht dat deze jaren na de 30 dubbel tellen voor mijn BAARMOEDER!! Kijk, ik wil echt niet alle mannen gaan afzeiken nu maar dit is een duidelijk gevalletje van ik kan maar 1 ding tegelijk. En dan moet dat ook nog eens gebeuren aan de andere kant van de oceaan. Wat een grappenmaker om te denken dat deze dame haar tijd nog langer besteed aan het wachten tot degene met het wormvormig aanhangsel klaar is om te settelen. Daar ben ik evengoed al helemaal klaar mee. Als ik uit zou rekenen hoeveel tijd ik besteed heb aan een man die zichzelf belangrijker vond dan mijn doelen. En sinds wanneer mag je als vrouw niet meer hardop zeggen dat bij je doelen het hebben van een gezin staat? Is dat ineens iets afschrikwekkends? Zonder er een al teveel drama van te maken probeer ik erachter te komen hoe dat in een manshoofd werkt maar halverwege moet je jezelf afvragen of dat het echt waard is. Je kan in iedergeval niet alles hebben. Nu wil ik niet opscheppen over mijzelf maar ik vind het doel van een gezin willen stichten een behoorlijk sociaal doel. Waar meerdere personen gelukkig van worden, uiteraard niet bij de productie ervan. Dat gaat ook mij net iets te ver maar ik weiger mijn “dure” jaren op te geven met het wachten op iemand die aan de andere kant van de oceaan met zijn hoofd in de boeken zit en ook nog eens absoluut nul controle te hebben over wat hij uitvreet in zijn vrije tijd. Geloof mij, voor je het weet krijg je een wazig telefoontje van ja er was een vrouw en toen gebeurde er iets waar ik echt niks aan kon doen maar nu is ze zwanger. Ik weet niet of je ooit je baarmoeder beledigt hebt horen schreeuwen maar dat gebeurd dan. En dat lieve mensen zijn dagen, uren en in sommige gevallen minuten die je nooit meer terug krijgt in je leven.

Over de 30 gaan je dagen tellen van vruchtbaarheid en hoe hard mensen ook roepen dat je nog jong bent en genoeg tijd hebt weet je zelf ook heel donders goed dat dat een leugen is. Dus nee ik ga niet meer wachten op een man die zijn eigen doel belangrijker vind dat die van ons samen. Ik wil niet ergens bij betrokken raken waar mijn doelen of wat ik dan ook belangrijk vind niet uitmaakt. Maar waarom ga je daten als je zelf al weet dat jou doelen bestaan uit activiteiten voor jezelf? Dan kan ik ook nog wel wat activiteiten bedenken die je alleen mag doen en oh dan gaan ze je gezelschap ineens zo missen. Dus mannen boven de 30 bedenk je goed dat het allemaal heel knus is wat je bedenkt maar hou er rekening mee dat niet elke vrouw zomaar aan boord stapt als er weinig plaats voor haar is.