Sinds iets meer dan een jaar geleden ben ik in een appartement komen wonen. Als ze mij toen hadden verteld dat dat meer een gesloten inrichting was had ik het beter gesnapt. Tot aan het voorjaar van dit jaar was het rustig, alles pais en vree. Tot het weer mooier werd, de avonden langer en binnen zitten saai werd. Nu was ik uit mijn tijd in Almere al gewend voor het huis te zitten en aangezien het zonnetje ons aan het einde van de dag verblijdde aan de voorkant ging mijn voordeur open en mijn stoeltje op de galerij. Al snel volgde er wat medegalerijbewoners en de buurvrouw van de verdieping boven ons. De stoeltjes werden ingeruild voor een heus bankje en een tafeltje was een noodzaak. Helaas waren de avonden nog wel iets fris als de zon vertrok naar de andere kant van de aardbol dus qua kleding werd daar rekening mee gehouden. Ik heb aan aantal jaar geleden een prachtige groen/witte jurk gekregen van ontzettend lieve Ghanese vrouw en die had ik omgetoverd tot menstruatiejurk. Hij zat ideaal tijdens de zware periodes die mijn leven kent. Dus op een zekere avond zat ik daar in mijn menstruatiejurk samen met mijn buurvriendinnen en ik kreeg koude voeten. Ook daar heb ik iets voor namelijk heerlijke echte geitenwollensokken die het daglicht echt niet kunnen verdragen. Maar ik voelde mij op mijn gemak en dacht kan mij het schelen ik trek ze aan. Ondertussen vloeide de wijn rijkelijk en waren we druk bezig elkaar te onderzoeken naar vreemde trekjes en gewoontes. Levenslessen werden gedeeld en gelachen en waarschijnlijk hier en daar een traan omdat we nou eenmaal vrouwen zijn die hier en daar wat klappen hebben moeten opvangen. Tot de buurman van boven eens polshoogte kwam nemen naar de gezelligheid op onze galerij. Daar ging mijn reputatie van dametje in de dop. Daar zat ik dan met mijn goeie gedrag in mijn Afrikaanse jurk en geitenwollensokken op een bankje wat naar ons idee niet heel veel gewicht kon hebben.

Gelukkig werd het een gezellig gesprekje en zodoende kwamen we op het feit dat iemand een kaartje nodig had om te versturen. Sommige mensen hebben dat namelijk nodig, een kaartje in de bus. Dit kaartje was nodig voor iemand die een kleine waarschuwing ofwel een dreigement verdiende. Daar werd natuurlijk ontzettend om gelachen en door mij ook ontzettend HARD om gelachen. Ik weet namelijk niet hoe mensen dat doen, zachtjes in een vreselijke lachbui hangen. Als ik lach dan krijg ik gelijk een email vanuit China dat ze ervan heen en weer schudden, dat is nou eenmaal zo. Het probleem is ook dat als ik eenmaal begin andere ook beginnen en dat word dan een soort van totaal chaotische situatie. Waar het uiteindelijk mis ging was het feit dat de buurvrouw zegt dat ze genoeg kaarten in huis heeft en letterlijk met een heel kaarten carrousel naar buiten komt. Echt ook precies zoals je ze ziet in de winkels met wieltjes en al. Nu snap ik heel goed dat je daar bij had moeten zijn maar voor mij was dat het moment dat ik naar de toilet moest rennen want na je 30e plas je sneller in je broek van het lachen. Terwijl ik bij mijn buurvrouw naar binnen ren om naar het toilet te gaan loopt haar hond naar buiten. Die is helemaal blij dat er een ontsnappingspoging gedaan kan worden en die rent zo huppatee onder ons bankje door. Nu kunnen we de discussie aangaan of de hond te groot is of het bankje te klein maar hoe dan ook verloor het bankje en zakte door zijn subtiel gezaagde pootjes. Jawel met mijn buurvrouw erop, dan begrijp je dat de luiers uit de kast konden want niemand hield het meer droog. Er werd ductape gehaald en ik zak op mijn knieën in mijn jurk en geitenwollensokken om het pootje weer vast te spalken aan de rest van het bankje en met dat ik daarmee bezig ben hoor ik mijn buurman zeggen; wat heb jij nou weer aan dan?!! Shit de hele tijd had ik mijn geitenwollensokken kunnen verbergen achter het maatje 37 van mijn buurvrouw wat mij kramp in mijn benen had opgeleverd en nu viel ik alsnog door de mand. Hij mompelde nog dat hij me al een beetje een geitenwollen typetje vond maar de schade was al aangericht. Dus ik wist dat ik vanaf dat moment mijn garderobe aan moest gaan passen als ik deze zomer niet het 31 jarige dametje die al stof aan het happen is wilde worden. Mijn jurk draag ik met trots en alleen tijdens mijn menstruatie en binnenshuis. De geitenwollensokken draag ik alleen nog als ik de grappenmaker uit wil hangen want er hangt een te groot taboe op die ik op een dag ga doorbreken maar daar is de mensheid nu nog niet aan toe.